DAG 14: woensdag 30 april

Het was het duurste en meest luxueuze hotel so far, maar het was ook de slechtste nacht dankzij een hardnekkige mug die we niet te pakken kregen. Hij heeft vooral Aysa flink te pakken gehad en ze zit behoorlijk onder de bulten. Eigenlijk waren we blij dat we na het ontbijt (wat niet eens bij de prijs in zat) konden vertrekken. Op naar het binnenland en de beroemde bergen. Malalea lieten we maar voor wat het was, we hadden geen zin het hele stuk weer te rijden. We kozen voor een bergpas met de intrigerende naam "God help me pass". Daar kon je volgens Lonely Planet ook paardrijden. En inderdaad. Lesotho is wel degelijk de moeite waard als je maar uit de grensstreek en bij de main-roads weg blijft. Een prachtig landschap in vele herfsttinten (alhoewel je aan de temperatuur niet merkt dat het herfst is). We kwamen langs een aantal dorpjes met rondavels van klei en riet, veel Basotho ponies, ezels en ossenkarren, mannen met die typische dekens om (ondanks de minstens 30 graden), vrouwen met een baby op hun rug gebonden en immense bossen takken op hun hoofd. Dit is het Afrika van wat je je bij Afrika zou kunnen voorstellen. Zo als de mensen (de Basotho) een bezienswaardigheid voor ons waren, waren wij dat voor hen. Een luxe auto met een kenteken uit Kaapstad was al genoeg om op te vallen, twee blanke gezichten zorgden voor veel gejoel en gezwaai. Buiten een paar blanken in het hotel hebben we verder in heel Lesotho geen één blanke gezien.  Onderweg kwamen we zomaar ineens een wegversperring tegen. Politie controle. Ze moesten alles weten en opschrijven. Naam, adres, kenteken, paspoortnummer, rijbewijsnummer, waar we vandaan kwamen en waar we naar toe gingen (het was dus een doodlopende weg waar we opzaten, dus echt ver konden we niet eens weg). Na de handtekening mochten we doorrijden. Nou ja zeg ...... waar was dat nou goed voor??  Bij de "God help me pass" konden we inderdaad paardrijden. We moesten wel eerst ongeveer een uur wachten tot ze de hele kudde uit de bergen hadden gehaald en er 3 van waren opgezadeld. Een fantastisch gezicht, zo´n kudde die, door twee man opgedreven, de bergen komt afgalopperen.  Onze gids was een vrolijke man die onderweg steeds aan het zingen was als hij niet bezig was ons te vertellen over de omgeving en de slangen en ´jaguars´die er zaten. Jaguars?? Dat zijn toch een soort luipaarden? Oeps, zitten die hier? Hopen dat ze geen paarden met ruiters aanvallen. Boven op een berg zijn we even van onze paarden afgestegen en moesten we van onze guide over een prikkeldraadhekje klimmen naar een prachtige, maar diepe afgrond met een waanzinnig mooi uitzicht. Hij vertelde dat daar in de diepte drugs werden verbouwd. Of ik ook rookte ??? Ja, maar geen drugs hoor. No thanx. De zadels van de paarden waren eenvoudig maar uiterst comfortabel, ze hadden er een soort kussentjes op gemaakt en ik had het gevoel dat ik het nog wel een paar uur langer had kunnen volhouden. 25 Loti per persoon (= 25 Rand = ongeveer 3 euro) kostte deze onvergetelijke rit door de bergen van Lesotho. We hebben maar een flinke fooi gegeven.  Op de terugweg weer de politiecontrole. Moesten we weer dat hele formulier invullen. Waar we heen gingen? Ja, dat weten we nog niet. Nou, vul dan maar wat in, Maseru ofzo. Oké, Maseru, ook al weten we zeker dat we daar niet meer heen gaan. We zijn als sight-see´end en foto´s makend naar het noordoosten gereden, waar we de grens met ZA overstaken. Hier hoefden ze niet eens ons paspoort te zien (!?!). Na de chaos aan de Lesotho-kant van de grens voelde ZA alsof we weer thuis waren. Ruimte, rust, lege brede wegen en vriendelijke plaatsjes met terrasjes waar we weer even wat konden drinken en eten. Daar waren we wel aan toe. Uiteindelijk zijn we in een B&B in Clarens beland, de Rosewood Corner. Een echt engels-achtige B&B. Grote mooie tuin, veel bloemen, zitjes, romantische hoekjes en een paar konijnen en kippen. Onze kamer is ruim, zeer goed verzorgd, met douche, bad en toilet (allemaal apart), boekenkast vol met verschillende boeken, koffie en thee en we kunnen zo de tuin inlopen. We hebben in Clarens wat gegeten en rondgewandeld en hebben naar de miljarden sterren zitten kijken. Het is kraakhelder en we zitten hoog en de melkweg geeft bijna licht. Aysa heeft vervolgens ongeveer twee uur in bad gezeten en ik heb de lekkerste douche van de vakantie tot nu toe genomen. Deze B&B verdient een eervolle vermelding in ons reisverslag!