DAG 16: vrijdag 2 mei

We hebben vanmorgen vroeg de zonsopgang staan bekijken en filmen vanuit ons hotel. Ook de aktiviteit bij de marktkraampjes nam snel toe en om 6 uur ´s morgens konden we al tientallen surfers in de oceaan zien. Zouden dat speciale golven zijn? Of is surfen bij zonsopgang zo bijzonder? Of moeten die mensen gewoon aan het werk en willen ze daarvoor nog even afkoelen? In ieder geval vonden wij het nogal apart. Na het ontbijt, waarbij het personeel op het irritante af na elk broodje een schoon bord en bestek kwam brengen, zijn we nog even over de markt gelopen. Daarna zijn we naar Gateway gegaan, waar gelukkig, gelukkig, gelukkig de foto´s op cd gebrand konden worden. Ondertussen een internetcafé opgezocht en weer een stukje site bijgewerkt. In de shoppingmall was ook een soort springaktiviteit, die Aysa even wilde uitproberen. Grote trampolines, waarbij ze in een soort harnas aan elastieken ver omhoog getrokken werd en allemaal salto´s maakte voor ze weer op de trampoline terecht kwam. Een soort omgekeerde bungy-jump in het klein. We zijn al met al wel een paar uur daar begleven en zijn aan het begin van de middag naar Salt Rock gereden. Was maar 30 km. Ons guesthouse heeft fraai uitzicht op zee, een zwembad(je) en een Friese eigenaresse. De keuken is buiten in een soort open tuinhuisje en we hebben een terras met tafel en stoelen waarvandaan we inderdaad dolfijnen zouden kunnen zien met veel geduld en een goede verrekijker. ´s Middags zijn we naar het strand gegaan. Wilde golven en een strand dat vrij steil afloopt, dus oppassen geblazen. Aysa kreeg zand in haar bikinibroekje, wilde dat even uitspoelen in zee en werd verrast door een grote golf ...... bikinibroekje verslonden door de Indische Oceaan - naar de haaien dus, letterlijk en figuurlijk. Vond ze niet leuk. Ik heb haar maar een nieuwe bikini beloofd. Terug naar ons huisje, waar Aysa in haar zwempak nog even in het zwembad ging (brrrr, veel kouder dan het zeewater) en we kennis maakten met andere gasten van dit guesthouse. ´s Avonds zijn we in Ballito gaan eten, want in Salt Rock zelf zit alleen een visrestaurant. We hebben hier ook onze eerste Malariapillen geslikt. Hopen dat we daar niet ziek van worden. In Ballito hebben we nog net op de valreep boodschappen kunnen doen voor ons ontbijt en hebben we informatie gekregen over een dolfijnen-safari. Dat geeft meer kans op het spotten van dolfijnen (en misschien wel haaien) dan op het strand met een verrekijker gaan zitten.