DAG 6: dinsdag 22 april

Vanmorgen relatief lang uitgeslapen en om een uur of 9 ontbeten. De dag begon zonnig. Ivo en Sarah bleven in het hotel achter toen wij om 10 uur vertrokken. Na wat aandringen zou de auto van Ivo aan het eind van de ochtend bij het hotel worden afgeleverd en we spraken voor het eind van de middag af elkaar in Stellenbosch te ontmoeten. Wij gingen eerst naar Noordhoek aan de Atlantische kust in de hoop daar te kunnen paardrijden op het strand. Dat had ik gelezen in een van onze boekjes. Het was al een hele toer om in Noordhoek te komen want de geplande kustweg, rechtstreeks van Seapoint naar Noordhoek bleek afgesloten te zijn. We moesten dus bijna via de andere kant van het schiereiland omrijden. Maar het is gelukt. De regen, die na het strak blauwe begin van de dag hardnekkig leek, was gelukkig aan het eind van de ochtend weer verdwenen en na wat zoeken zaten we uiteindelijk om 1 uur te paard. Het was geweldig om zo over het strand te rijden. De pony waar Aysa op reed, "Freeway" genaamd, kon de paarden van mij en onze guide maar moeilijk bijbenen dus we moesten wel al en toe even wachten. We hebben een aangespoelde dode zeehond gezien en verder was het brede witte strand compleet verlaten. We hebben anderhalf uur gereden, langer had wat mij betreft ook niet gekund, dan had ik naast m'n paard moeten gaan lopen. En nu zit ik dan ook min of meer op de blaren ..... Ik ben het ook helemaal niet meer gewend maar op zich is het wel een goede voorbereiding voor onze paardrijplannen in Addo. Vanaf Noordhoek zijn we via de oostkust naar Stellenbosch gereden. Het wijnproeven maar overgeslagen; zou niet zo leuk zijn voor Aysa. In Stellenbosch een wandeling door de stad gemaakt, o.a. even binnen geweest bij "Oom Samie se winkel" en de slavenhuisjes gezien. De slaven die daar ooit gewoond hebben, hadden in ieder geval een betere huisvesting dan een hoop zwarten in de townships. Waarmee ik uiteraard niet wil suggereren dat het een betere tijd was. Tenslotte hebben we bij de touristinformation nog een uurtje ge-internet. Inmiddels was het zes uur en hadden we nog steeds niets van Ivo gehoord. In Zuid-Afrika wordt het in deze tijd van het jaar tussen 6 en half 7 donker en omdat we Ivo niet konden bereiken en ook geen zin hadden eindeloos te blijven wachten zijn we teruggereden richting Kaapstad. Onderweg zagen we een afslag naar Bellville en besloten we te gaan kijken of hij op de universiteit zat waar hij vanmiddag zou zijn. In Bellville verdwaalden we. Het is een grote onoverzichtelijke stad en de 2 keer dat ik er was geweest was ik vanuit een andere richting gekomen. Om half 7 belde Ivo eindelijk. Het had net pas zijn auto gekregen (!!!) en was nu onderweg van Kaapstad naar Stellenbosch. Hoewel ik eigenlijk niet zoveel zin meer had om terug te rijden hebben we het toch maar gedaan. Onderweg bijna 3 zwarte mensen geschept met de auto toen ik naar links ging om iemand te laten inhalen. Die lopen dus gewoon op een soort snelweg en zijn compleet onzichtbaar. Levensgevaarlijk. Enfin, het liep gelukkig goed af en ik ga nooit meer 's avonds iemand laten inhalen. In Stellenbosch gegeten bij - wederom - de Spur. Ivo en Sarah, hun laatste avondje samen voorlopig en Anne met haar zwarte vriendje (Lolo geloof ik) ook hun laatste avondje (niet voorlopig waarschijnlijk). Aysa die halverwege in slaap viel nadat al het personeel voor haar had gezongen omdat Ivo had gezegd dat ze jarig was. Scheelt trouwens niet zo veel, ze was precies negenenhalf vandaag. Enfin, het was eigenlijk een avond met een wat afscheid-nemerig karakter, maar toch wel gezellig. Anne reed met ons mee terug naar Kaapstad, Lolo werd door Ivo en Sarah naar zijn township teruggebracht, waarna zij - na vier nachten hotel - naar Ivo's kamer gingen. Waar we morgen heen gaan? Nog geen idee. In ieder geval naar het oosten.